Катэхізіс (з грэч. “павучанне”, “настаўленне”) – кніга, у якой асновы хрысціянскага веравучэння выкладзены ў форме пытанняў і адказаў з мэтай агульнай рэлігійнай адукацыі вернікаў. Катэхізіс Лаўрэнція Зізанія быў выдадзены ў 1627 г. у Маскве. Перавыдаваўся стараверамі ў Гродне ў 1783, 1787, 1788 гг.
Лаўрэнцій Зізаній (Тустаноўскі; 1550–1560-я – каля 1634) – беларускі і ўкраінскі педагог, перакладчык, царкоўны дзеяч. У розны час працаваў выкладчыкам царкоўнаславянскай і грэчаскай моў у Львоўскай, Брэсцкай, Віленскай праваслаўных брацкіх школах, хатнім настаўнікам у крычаўскага старасты Багдана Саламярэцкага ў маёнтку Баркалабава на Магілёўшчыне, у князёў Аляксандра Астрожскага і Яна Карэцкага ў Корцы на Валыні, дзе адначасова быў протаіерэем у царкве. У 1596 г. у Віленскай брацкай друкарні выдаваў свае навучальныя кнігі. У 1619 г. запрошаны ў Кіева-Пячэрскую лаўру. Працаваў настаўнікам у Кіеўскай брацкай школе, быў перакладчыкам з грэчаскай мовы і рэдактарам выданняў вучонага гуртка пры лаўры. У 1626 г. прывёз у Маскву рукапіс “Катэхізіса”. Па даручэнні Патрыярха Філарэта кніга абмяркоўвалася маскоўскім духавенствам і свецкімі асобамі, якія ўбачылі ў ёй шмат ерэтычных думак. У перапрацаваным выглядзе “Катэхізіс” быў выдадзены ў Маскве ў 1627 г., пазней перавыдаваўся стараверамі ў Гродне. Заслуга Зізанія – у стварэнні навукова-педагагічнай літаратуры, якая адкрывала шлях да свецкай адукацыі.
