[:ru]Св. Кирилл Туровский (ок. 1113 – после 1190) – белорусский и восточнославянский церковный деятель, поэт, богослов. С 1161 г. епископ Туровский. Прославился как мастер христианской ораторской прозы, проповедник, главная забота которого – духовность соотечественников в соответствии с этическими и эстетическими идеалами эпохи. В отдельных произведениях затрагивал насущные морально-этические проблемы, важные вопросы общественно-политической жизни. Автор молитв, поучений, притч, канонов. Сохранилось 70 произведений, среди которых “Сказание о черноризчем чине”, “Слово о происхождении монашеской жизни”, “Молитвы на всю седмицу” (32 молитвы-исповеди), три Великих канона (на успение княгини Ольги, Молебный, Покаянный), праздничные и дидактические проповеди, за которые был прозван Златоустом. Возможно, уже в начале XIII в. почитался как святой (сведений о его официальной канонизации не выявлено).[:]

[:be]Св. Кірыл Тураўскі (каля 1113 – пасля 1190) – беларускі і ўсходнеславянскі царкоўны дзеяч, пісьменнік, паэт, багаслоў. З 1161 г. епіскап Тураўскі. Праславіўся як майстар хрысціянскай аратарскай прозы, прапаведнік, галоўны клопат якога – духоўнасць суайчыннікаў адпаведна этычным і эстэтычным ідэалам эпохі. У асобных творах закранаў надзённыя маральна-этычныя праблемы, важныя пытанні грамадска-палітычнага жыцця. Аўтар малітваў, павучанняў, прытчаў, канонаў. Захавалася каля 70 твораў, сярод якіх “Сказанне пра чын чарнарызца”, “Слова пра паходжанне манаскага жыцця”, малітоўны сядмічны цыкл (32 малітвы-споведзі), тры Вялікія каноны (на ўспенне княгіні Вольгі, Малітоўны, Пакаянны), урачыстыя і дыдактычныя пропаведзі, за якія быў празваны Златавустам. Магчыма, ужо ў пач. XIII ст. ушаноўваўся як святы (звесткі пра яго афіцыйную кананізацыю не выяўлены).[:]